หนังผีเก่า 8 เรื่องคลาสสิกที่ยังหลอนได้จนถึงทุกวันนี้
หนังผีเก่า คือหนังผีที่ฉายมาแล้ว 20-30 ปีขึ้นไปแต่ยังน่ากลัวอยู่ เพราะพึ่งบรรยากาศและความเชื่อพื้นบ้านแทนเอฟเฟกต์ ตัวอย่างเด่นคือ นางนาก (2542) ของไทย และ The Exorcist (1973) ของฮอลลีวูด บทความนี้รวบรวมหนังผีเก่าคลาสสิก 8 เรื่อง ทั้งไทยและต่างประเทศ พร้อมปีฉายและผู้กำกับ
สารบัญ
- หนังผีเก่าคืออะไร นับตั้งแต่ปีไหนถึงเรียกว่าคลาสสิก
- หนังผีเก่าไทยเรื่องไหนยังน่ากลัวจนถึงทุกวันนี้
- หนังผีเก่าระดับโลกเรื่องไหนเป็นตำนานที่คอหนังต้องดู
- ทำไมหนังผีเก่าถึงยังน่ากลัวกว่าหนังผีใหม่บางเรื่อง
- หนังผีเก่า 8 เรื่องนี้ต่างกันตรงไหนบ้าง
- หนังผีเก่าเรื่องไหนน่ากลัวที่สุดเมื่อจัดอันดับกัน
- ดูหนังผีเก่าเหล่านี้ได้ที่ไหนบ้าง
- คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับหนังผีเก่า
- สรุป หนังผีเก่าเรื่องไหนควรดูก่อน
หนังผีเก่าคืออะไร นับตั้งแต่ปีไหนถึงเรียกว่าคลาสสิก
หนังผีเก่า ในความหมายที่คนดูหนังส่วนใหญ่ใช้เรียกกัน หมายถึงหนังผีที่ฉายมาแล้วอย่างน้อย 20-30 ปีขึ้นไป และยังถูกพูดถึงต่อเนื่องจนกลายเป็น “หนังคลาสสิก” ของแนวสยองขวัญ ไม่ใช่แค่หนังเก่าที่ถูกลืมไปแล้ว จุดร่วมของหนังผีเก่าที่ยังน่ากลัวคือมันมักอ้างอิงความเชื่อพื้นบ้านหรือเรื่องเล่าปากต่อปากที่คนดูรู้สึกว่า “อาจเป็นเรื่องจริง” มากกว่าหนังผีสมัยใหม่หลายเรื่องที่เน้นเอฟเฟกต์ภาพ
ฝั่งไทย หนังผีเก่าที่นับเป็นคลาสสิกมักหมายถึงหนังตั้งแต่ยุค 2520-2540 ที่วางรากฐานให้หนังผีไทยยุคหลัง ส่วนฝั่งต่างประเทศมักนับตั้งแต่ยุค 1920-1990 ที่เป็นต้นแบบให้หนังสยองขวัญแนวต่างๆ ในปัจจุบัน หากใครกำลังตามหาหนังผีที่น่ากลัวที่สุดในทุกยุครวมกันแบบไม่จำกัดปี ลองอ่านเพิ่มเติมได้ที่ หนังผีสยองเรื่องไหนน่ากลัวที่สุด รวม 8 เรื่องเด็ดทั่วโลก ส่วนบทความนี้จะโฟกัสเฉพาะหนังผีที่ผ่านการพิสูจน์ตัวเองมาแล้วหลายสิบปี
หนังผีเก่าไทยเรื่องไหนยังน่ากลัวจนถึงทุกวันนี้
วงการหนังผีไทยมีหนังเก่าที่กลายเป็นตำนานอยู่หลายเรื่อง แต่สองเรื่องที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในฐานะจุดเปลี่ยนของวงการคือ นางนาก และ บ้านผีปอบ เพราะแต่ละเรื่องเป็นตัวแทนของหนังผีไทยคนละสายที่ต่างก็ยังมีอิทธิพลถึงปัจจุบัน
นางนาก (Nang Nak, 2542)
นางนาก กำกับโดยนนทรีย์ นิมิบุตร เขียนบทโดยวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง ผลิตและจัดจำหน่ายโดยไท เอ็นเตอร์เทนเมนท์ เข้าฉายวันที่ 23 กรกฎาคม 2542 นำแสดงโดยอินทิรา เจริญปุระ และวินัย ไกรบุตร เล่าตำนานแม่นาคพระโขนงในมุมที่ให้น้ำหนักกับความรักของนางนากกับสามีมากกว่าความน่ากลัวแบบผีดุ ทำให้หนังมีทั้งความหลอนและความเศร้าปนกัน หนังทำรายได้ราว 150 ล้านบาท ถือเป็นหนึ่งในหนังไทยทำเงินสูงสุดของยุคนั้น และกวาดรางวัลสุพรรณหงส์ครั้งที่ 9 ถึง 7 สาขา นำโดยภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับยอดเยี่ยม ตามด้วยถ่ายภาพยอดเยี่ยม กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม และแต่งหน้ายอดเยี่ยม จุดที่ทำให้นางนากยังถูกพูดถึงในฐานะหนังผีไทยเก่าที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งคือความประณีตด้านงานสร้างที่เทียบเท่าหนังดราม่าคุณภาพ ไม่ใช่แค่หนังผีทำเร็วขายไว
บ้านผีปอบ (2532)
บ้านผีปอบ เข้าฉายวันแรก 7 ตุลาคม 2532 เป็นหนังผีปอบแนวชนบทที่ผสมมุกตลกเข้ากับความเชื่อเรื่องผีปอบของภาคอีสาน นำแสดงโดย เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์, ตรีรัก รักการดี, เกียรติ กิจเจริญ และ สุชาดา อีแอม หนังประสบความสำเร็จจนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของแฟรนไชส์ “ผีปอบ” ที่มีภาคต่อตามมาอีกหลายภาคตลอดยุค 2530-2550 และทำให้คำว่า “ผีปอบ” กลายเป็นแนวหนังผีไทยที่จดจำง่ายที่สุดแนวหนึ่ง จุดเด่นของ บ้านผีปอบ คือการเล่าความน่ากลัวแบบผสมความฮาแบบชาวบ้าน ต่างจากหนังผีสยองจริงจังอย่าง นางนาก โดยสิ้นเชิง แต่ก็เป็นอีกสายที่ทำให้หนังผีไทยยุคเก่ามีความหลากหลาย
หากสนใจตำนานผีไทยที่มาก่อนยุคหนังทั้งสองเรื่องนี้ อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ผีไทยน่ากลัว 10 ตนในตำนาน คืออะไร มีที่มายังไง
หนังผีเก่าระดับโลกเรื่องไหนเป็นตำนานที่คอหนังต้องดู
นอกจากหนังผีไทยแล้ว หนังผีเก่าจากต่างประเทศหลายเรื่องก็ยังเป็นต้นแบบให้หนังสยองขวัญยุคใหม่จนถึงทุกวันนี้ ต่อไปนี้คือหนังผีเก่าระดับโลกที่ยังถูกพูดถึงมากที่สุด เรียงตามปีฉาย
Nosferatu (1922)
Nosferatu กำกับโดย F.W. Murnau ผู้กำกับชาวเยอรมัน เป็นหนังผีแวมไพร์เงียบยุคเอ็กซ์เพรสชันนิสม์เยอรมันที่สร้างขึ้นโดยไม่ได้ซื้อลิขสิทธิ์จากนิยาย Dracula ของ Bram Stoker อย่างถูกต้อง จนถูกทายาทของสโตกเกอร์ฟ้องร้องและศาลสั่งให้ทำลายฟิล์มต้นฉบับทั้งหมด แต่โชคดีที่มีสำเนาบางชุดถูกส่งออกนอกประเทศไปก่อนคำสั่งศาล ทำให้หนังรอดจากการถูกลบไปจากประวัติศาสตร์ทั้งที่เกือบถูกทำลายจริง Count Orlok จึงยังเป็นภาพจำของแวมไพร์ยุคหนังเงียบที่ไม่มีเรื่องไหนแทนที่ได้
The Exorcist (1973)
The Exorcist กำกับโดย William Friedkin ดัดแปลงจากนิยายของ William Peter Blatty ผู้เขียนบทเองด้วย เล่าเรื่องเด็กหญิงที่ถูกปีศาจเข้าสิงและพิธีไล่ผีที่ตามมา หนังทำรายได้ทั่วโลกกว่า 441 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และคว้ารางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยมกับบันทึกเสียงยอดเยี่ยม ถือเป็นหนังผีเรื่องแรกๆ ที่ได้รับการยอมรับในระดับสถาบันภาพยนตร์กระแสหลัก ไม่ใช่แค่หนังแนว B-movie ความน่ากลัวของหนังยังมาจากเบื้องหลังที่โหดจริง เช่นฉากกระชากตัวด้วยสลิงที่ทำให้ Ellen Burstyn บาดเจ็บที่กระดูกสันหลังถาวร และฉากบนเตียงที่ทำให้ Linda Blair กระดูกสันหลังร้าวจากอุปกรณ์รัดตัวที่หลุดขณะถ่ายทำ
The Shining (1980)
The Shining กำกับโดย Stanley Kubrick ดัดแปลงจากนิยายของ Stephen King นำแสดงโดย Jack Nicholson ในบทนักเขียนที่ค่อยๆ เสียสติขณะดูแลโรงแรมร้างช่วงฤดูหนาว หนังโดดเด่นด้วยงานภาพที่ใช้เทคนิค Steadicam ตามตัวละครไปตามทางเดินโรงแรมอย่างต่อเนื่อง สร้างความอึดอัดแบบที่หนังผีสมัยนั้นยังไม่ค่อยมีใครทำ แม้ Stephen King เจ้าของนิยายจะเคยวิจารณ์ว่าฉบับของ Kubrick เย็นชาเกินไปและไม่ตรงกับตัวละครในนิยายของเขา แต่หนังกลับถูกวิจารณ์แง่ลบตอนออกฉายจริง ก่อนจะค่อยๆ ถูกยกสถานะเป็นหนึ่งในหนังผีที่ดีที่สุดตลอดกาลในภายหลัง
Poltergeist (1982)
Poltergeist กำกับโดย Tobe Hooper โดยมี Steven Spielberg เป็นผู้เขียนบทและโปรดิวเซอร์ เล่าเรื่องครอบครัวชานเมืองอเมริกันที่บ้านถูกวิญญาณรบกวนหลังลูกสาวคนเล็กหายตัวไปในโทรทัศน์ จุดเด่นคือการเปลี่ยนพื้นที่ที่ดูปลอดภัยที่สุดอย่างบ้านชานเมืองให้กลายเป็นพื้นที่น่ากลัว หนังยังเป็นที่จดจำจากฉากตัวตลกและต้นไม้ที่โจมตีเด็กในบ้าน ซึ่งกลายเป็นภาพหลอกหลอนที่คนดูยุคนั้นจำได้แม่นจนถึงทุกวันนี้
A Nightmare on Elm Street (1984)
A Nightmare on Elm Street กำกับโดย Wes Craven เป็นจุดกำเนิดของตัวร้าย Freddy Krueger รับบทโดย Robert Englund จุดที่ทำให้หนังเรื่องนี้แตกต่างจากหนังผีเรื่องอื่นในยุคเดียวกันคือแนวคิดที่ว่าตัวละครจะตายจริงถ้าตายในความฝัน ทำให้การนอนหลับกลายเป็นเรื่องน่ากลัว ไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัยอีกต่อไป หนังทำรายได้เกินทุนสร้างหลายเท่าตัวจนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของแฟรนไชส์ Freddy Krueger ที่มีภาคต่อตามมาอีกหลายภาคตลอดยุค 1980-1990
Ringu (1998)
Ringu กำกับโดย Hideo Nakata ดัดแปลงจากนิยายของ Koji Suzuki เล่าเรื่องวิดีโอเทปต้องคำสาปที่ใครดูแล้วจะตายภายใน 7 วัน หนังเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของกระแส J-horror ที่ส่งอิทธิพลไปทั่วโลก จนถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้างใหม่ทั้งฉบับอเมริกา (The Ring, 2002) และฉบับเกาหลีใต้ ตัวละคร ซาดาโกะ ผีสาวผมยาวคลานออกจากจอโทรทัศน์ กลายเป็นต้นแบบของ “ผีผมยาวชุดขาว” ที่หนังผีเอเชียเรื่องอื่นหยิบไปใช้ต่อ …